باز هم از ته دل گرفتم مینویسم

دلی که هیچکس را ندارد

دلی که خودش تنگ میشود و خودش آروم میشود

دلی که وقتی میگیرد هیچکس نمیفهمد

غرق شده ام تو تنهاییام

کاش از نگاهم میفهمیدن که درونم چه خبره

نمیدونم از کی اینطور شدم

که

گاه خود به خود بغضم می گیرد

بغض های بی دلیل

سکوت

دلتنگی

کاش میشد دلیلشو بفهممو راه حلشو پیدا کنم.

عاشق بودن این نیست که عاشق یک نفر باشیم و بعد عشق در وجود ما تموم بشه

عاشق بودن به هرچیزی یا هرکسی یک نوع بیماری است که مدتی طول میکشد

این مدت وابسته به عمق عشق است گاهی یک هفته و یا یک ماه و یا چند سال

عاشق شدن یکبار اتفاق نمی افتد

هرسال واسه رفتن به مدرسه ذوق داشتم امسال هم داشتم اما یه غم عمیق هم همراه ذوق کردنم داشتم

ناراحتم از اینکه آخرین سال است که میتوانم دانش آموز باشم

آخرین سال است که میتوانم روی آن صندلی ها بنشینم

حیف که بعد امسال دیگر مدرسه نمی روم

حسرت خواهم خورد

دلتنگ مدرسه خواهم شد

حسرت روزهای تکرار نشدنی

کاش کودک می ماندم و سر ننوشتن تکالیفم تنبیه میشدم

کاش ...

آیا دنیایی که میبینیم وجود دارد ؟ شاید دنیا آنگونه که ما میبینیم نیست . نمیشود که در آن همه کهکشان دنیایی به غیر از تصورات ما وجود نداشته باشد. شاید آسمان ما زمین دیگری است . شاید در جسم من دو نفر زندگی میکند یکی من و یکی دیگر که در سیاره ای دیگر زندگی میکند با خوابیدن من صبح او آغاز میشود و با بیدار شدن من او میخوابد. شاید این همه مخلوقات و کهکشان ها برای چشم های ما اینگونه تعریف شده اند و در حقیقت به گونه ی دیگری هستند شاید هنوز خوابیده ایم و روزی بیدار خواهیم شد که هیچ چیز معنای سابق را ندارد. آیا با مرگ به خواب ابدی می رویم یا به جهانی دیگر وارد میشویم ؟؟ آیا خودمان را خواهیم شناخت؟ شاید در خورشید و عطارد و زهره زندگی کرده ایم و بعد از زمین در مریخ و بعد در مشتری زندگی خواهیم کرد. آیا جهانی با تعریف ما هست؟؟؟!!!!